در تکمیل تاریخچه بالینی، معاینه و بررسی الکترو دیاگنوستیک، استفاده از اولتراسوند و MRI روش تصویری مناسبی در نوروپاتی محیطی است. الکتروفیزیولوژی در مورد تظاهرات آتیپیک همیشه به تشخیص قطعی نمی‌رسد. بعلاوه مطالعات عملکردی در بررسی محل دقیق، علت و گستره آسیب عصب و بیماری‌های همراه با محدودیت همراه است. در این موارد تصویربرداری نقش مهمی بازی کرده و باعث می‌شود در مواردی مثل Entrapment Syn.،. آسیب‌های تروماتیک و ضایعات فضاگیر، درمان‌ها موثرتر اعمال شوند.MRI روش تصویربرداری عالی آناتومی عصب بوده، و پاتولوژی‌های متعدد اعصاب را آشکار می-سازد. با پیشرفت تکنولوژیک، تکنیک‌های مختلف مثل Diffusion Tensor Imaging, و Fiber Tractography دامنه و کیفیت استفاده از MRI را ارتقا می‌بخشد.البته اولتراسوند، علی‌رغم وابسته بودن به اپراتور و زمان طولانی رسیدن به کیفیت مناسب بررسی، مزایایی به MRI‌ دارد، از جمله رزولوشن فضایی که باعث می‌شود شاخه‌های ظریف دیستال عصب (حتی گاهی در اعصابی با قطر کمتر از ۱mm) قابل مشاهده باشد. مزیت دیگر، توانایی بررسی سگمان‌های طویل عصب در یک نوبت بررسی و نیز بررسی دینامیک در حین حرکت عضله یا مفصل جهت مشخص نمودن اثر فشاری روی آن می‌باشد. با توجه به جدید بودن این حیطه، مقایسه اندکی در موثر بودن و مقایسه دو روش فوق وجود دارد. به هر حال انتخاب روش مناسب بررسی، طبق صلاحدید کلینیسین براساس در دسترس بودن، مهارت اپراتور، هزینه و ترجیح سلیقه‌ای و عامل پاتولوژی احتمالی خواهد بود. ….

PRT & FTیکی از مراجعات عمده بیماران به مطب نورولوژیست‌ها و جراحان مغز و اعصاب دردهای رادیکولر می‌باشد. بسته به سطح و شدت درگیری روش‌های مختلفی از کنترل درد و رفع فشار از روی عصب توسط متخصصان مربوطه تجویز می‌گردد، از استراحت و تجویز دارو گرفته تا اعمال جراحی متعدد و متنوع. یکی از روش‌های کنترل علائم- ونه درمان- در موارد فوق بلوک  اعصاب با ترکیبات مختلف با راهنمایی CT-Scan در محل خروج ریشه‌های عصبی از کانال نخاعی و یا در محل Facet Joint می‌باشد. سطح عصبی عامل درد و سمت آن، توسط پزشک مریوطه، (در صورتی که رفع عامل درد مقدم به رفع فشار و یا تنها عامل نیاز به مداخله پزشکی باشد). مثلاً بعد از لامینکتومی در صورتی که درمان طبی پاسخگو یا کافی نباشد با کمک سوزن‌های مختلف به موضع درد رسیده و ترکیبات مناسب در محل تزریق می‌شود. این روش تا ۹۵% دردهای فوق را رفع کرده و تا ۴ بار به فواصل ۳ هفته‌ای قابل تکرار می‌باشد. در صورتی که بعد از ۴ بار تزریق، درد رفع نشد؛ احتمال موفقیت در روش فوق بسیار کم است.—–درد گردن و کمر جزء علل و شایع مراجعات پزشکی است. شیوع درد ستون فقرات حدود ۶۰% مردم بوده، درد ستون فقرات دومین علت مراجعات پزشکی بیماران سرپایی، سومین عامل اعمال جراحی، و پنجمین علت بستری است. بیشتر علائم طی چند روز تا چند هفته با درمان نگهدارنده بهبود می‌یابند، اما یک سوم به مرحله ازمان می‌رسند.تشخیص‌های افتراقی شامل پاتولوژی‌های جسم مهره، پارگی‌های دیسک، تنگی کانال نخاعی، گیرافتادن عصب، درگیری عضلات پارااسپاینال، مشکلات Facet Joint، و علل خارج از ستون فقرات مثل Cancer، زخم معده و اثنی‌عشر، پانکراتیت، آنوریسم آئورت و سنگ کلیوی است.Facet Joint مفصل سینوویال واقعی در محل اتصال مهره‌هاست که با دیسک بین‌مهره‌ای عامل ستون فقرات می‌باشد. علل سندروم Facet، تروما، آرتریت، و دژنراسیون است.مستعد ترین محل اسیب Facet Joint در مسیر ستون فقرات ناحیه توراکولومبر است، چون جهت F.J. به طور ناگهانی از کرونال به ساژیتال تغییر می‌کند. در مرحله حاد و ابتدای مرحله مزمن، درمان نگهدارنده، توصیه می‌شود. اگر پس از ۱۲-۶ هفته درد بهبود نیافت و شواهد اختلال نورولوژیک و یا رادیولوژیک بازر وجود نداشت، باید به Facet Syn. فکر کرد.در این گونه موارد می‌توان در محل درد ترکیبی از مواد بی‌حسی و ضد التهابی با راهنمایی                   CT-Scan تزریق نمود. کنترااندیکاسیون‌های تزریق، امتناع بیمار، عفونت سیستمیک، عفونت پوست محل تزریق، اختلال انعقادی  (INR >1.2) و ترومبوسیتوپنی <50000 باشد.کنترااندیکاسیون نسبی: ناتوانی در قرار گرفتن در حالت Prone، حاملگی، آلرژی به مواد حاجب یا بی‌حسی، اختلال سایکولوژیک و آسیب‌های نورولوژیک زمینه‌ای می‌باشد. عمل جراحی قبلی ستون فقرات کنترااندیکاسیون انجام تزریق نیست؛. اما تکنیک انجام آن را مشکل می‌سازد. تزریق به Facet Joint ایمن است و تنها حدود ۱%  عوارض جرئی مثل درد پس از تزریق نشان نی‌دهد. نکته مهم تکنیک آسپتیک جهت ممانعت از گسترش عفونی در محل است. تزریق فوق را می‌توان در فواصل ۳ هفته‌ای تا ۴ نوبت تکرار کرد. در صورت عدم پاسخ پس از ۴ نوبت، احتمال کاهش درد با این روش بعید است.در PRT تزریق در محل خروج اعصابی که درد نخاعی را منتقل می‌کنند (الیاف A و C) می‌باشد. A درد Sharp و C درد عمقی و مداوم را منتقل می‌کند. درد در مسیر الیاف C مستعد به درمان با استروئید و ازن می‌باشد.

2 comments on “تصویر برداری از اعصاب محیطی

    1. سلام.
      بله می توان. در صورت نیاز به بررسی اعصاب محیطی هم با MRI و هم با سونوگرافی می توان اطلاعات مفیدی به دست آورد. به طور کلی در بررسی اعصاب در محدوده وسیع و آناتومی های پیچیده MRI روش انتخابی است. البته سونوگرافی تنها در مورد اعصاب نزدیک به سطح جلد سودمند است. همچنین در بررسی های دینامیک ناشی از اثر فشاری محیطی روی عصب نیز در مورد اعصاب سطحی سونوگرافی روش ارجح است.
      با تشکر از توجه شما

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *